Vazokonstriksiyon Nedir? Nasıl Gerçekleşir ve Neden Olur?

Vazokonstriksiyon, damar düz kasının kasılmasıyla lümen daralması ve doku perfüzyonunun azalmasıdır. Sempatik aktivasyon, soğuk, stres ve bazı ilaçlar fizyolojik veya patolojik daralmayı tetikleyebilir.

Vazokonstriksiyon mekanizmaları, adrenerjik reseptör aracılı kalsiyum artışı, endotel kaynaklı vazokonstriktörlerin baskınlığı ve otonomik yanıtları içerir. Uzamış daralma dokularda iskemi ve ağrıya yol açabilir.

Vazokonstriksiyon klinik etkileri, kan basıncında yükselme, periferik soğukluk, solukluk ve şiddetli durumlarda doku hasarıdır. Eşlik eden hastalıklarda semptomlar belirginleşir ve fonksiyon kısıtlılığı gelişebilir.

Vazokonstriksiyon yönetimi, altta yatan nedenin düzeltilmesi, çevresel ısının düzenlenmesi ve gerektiğinde vazodilatör tedaviyi içerir. Komorbidite kontrolü ve ilaç etkileşimleri göz önünde bulundurulmalıdır.

Vazokonstriksiyon Nedir?

Vazokonstriksiyon, kan damarlarının etrafını saran düz kasların kasılması sonucu damar çapının küçülmesi anlamına gelir. Damarların daralmasıyla birlikte kanın akış hızı ve basıncı değişir. Vücutta damarların genişlemesi (vazodilatasyon) ve daralması (vazokonstriksiyon), temel olarak otonom sinir sistemi tarafından kontrol edilen bir denge oyunudur. Vücudunuz bu dengeyi koruyarak hem dokuların yeterince beslenmesini sağlar hem de gerektiğinde kan basıncını hızla düzenler.

Bu mekanizmanın kalbinde, genellikle sempatik sinir sistemi yer alır. Sempatik uyarı arttığında, salgılanan norepinefrin (diğer adıyla noradrenalin) ve benzeri kimyasal haberciler, damar duvarındaki düz kas hücrelerinde bulunan alfa-1 ve alfa-2 adrenerjik reseptörlere bağlanır. Böylece hücre içinde kalsiyum düzeyi yükselir. Yükselen kalsiyum, kas proteinlerinin (aktin-myozin) birbiri üzerine kaymasına neden olur ve sonuçta damar kası kasılarak damar lümeni daralır. Bu daralma, kana karşı artan bir direnç oluşturur. Günlük hayatta gözümüzde canlandıracak olursak, bahçe hortumunun ucunu sıkarak suyun daha güçlü fışkırmasını sağlamaya benzetebiliriz.

Vücudumuzda vazokonstriksiyon yalnızca sinirsel uyarı ile olmaz; farklı kimyasallar da bu süreci tetikleyebilir. Mesela damar endotelinin salgıladığı endotelin, trombositlerin ürettiği tromboksan ya da vücuttaki bazı hormonal sistemler (örneğin renin-anjiyotensin sistemi) vazokonstriktör etkiye sahiptir. Ayrıca dış etken olarak soğuk hava da periferal (çevresel) damarlarda daralmaya yol açarak ısı kaybını azaltmaya çalışır.

Vazokonstriksiyon Çeşitleri Nelerdir?

Vazokonstriksiyon, kan damarlarının düz kaslarının kasılması sonucu damar çapının daralmasıdır. Bu durum kan akımını azaltır ve kan basıncını artırabilir. Vazokonstriksiyon, etkileyen faktöre ve gerçekleştiği bölgeye göre çeşitli türlere ayrılır:

• Fizyolojik Vazokonstriksiyon: Soğuk, stres veya egzersiz gibi normal vücut tepkileriyle oluşur; geçicidir ve vücudu koruyucu rol oynar.
• Patolojik Vazokonstriksiyon: Aşırı ya da kontrolsüz damar daralmasıdır; dokuların oksijenlenmesini bozabilir.
• Periferik Vazokonstriksiyon: El, ayak gibi uç organlarda meydana gelir; genellikle soğuk havalarda belirgindir.
• Santral Vazokonstriksiyon: Vücudun iç organlarındaki büyük damarları etkiler; genellikle sistemik kan basıncını düzenlemek amacıyla oluşur.
• İlaç Kaynaklı Vazokonstriksiyon: Adrenalin, dopamin gibi bazı ilaçlar damar daralmasına neden olabilir; tıbbi müdahalelerde kontrollü olarak kullanılır.
• Refleks Vazokonstriksiyon: Sinir sistemi yoluyla ani gelişen damar daralmasıdır; kan kaybı veya ağrıya yanıt olarak ortaya çıkabilir.

Vazokonstriksiyonun tipi ve nedeni, klinik önemi ve tedavi gerekliliğini belirleyen temel faktörlerdir.

Vazokonstriksiyonun Nedenleri Nelerdir?

Vazokonstriksiyonu tetikleyen faktörler oldukça çeşitlidir. Bunları hem fizyolojik (vücudun normal işleyişine ait), hem çevresel hem de patolojik (hastalıkla ilgili) olmak üzere birkaç ana başlıkta toplayabiliriz.

• Soğuk Maruziyeti: Üşüdüğümüzde ellerimizin ve ayaklarımızın özellikle daha soğuk hissetmesinin temel sebebi, deriye giden kan akışının azalmasıdır. Vücut, ısı kaybını en aza indirmek için ciltteki küçük damarları daraltır. Bu vücudun merkezindeki hayati organları sıcak tutmak adına geliştirdiği bir savunma mekanizmasıdır.
• Stres ve Sempatik Aktivasyon: Günlük hayatta “kavga ya da kaç” tepkisi olarak da bilinen stres anlarında, sempatik sinir sisteminiz aktif hale gelir. Salgılanan norepinefrin ve epinefrin, damarları daraltarak kan basıncını yükseltir. Bu vücudun acil durumlara karşı hazırlıklı olmasını sağlar: Beyin ve kaslar yeterince kanlanır, sindirim gibi o an için acil olmayan sistemlere giden kan akışı ise azalır.
• Sigara ve Diğer Kimyasal Maddeler: Sigara dumanında bulunan nikotin ve diğer toksik maddeler, damar duvarındaki kaslarda doğrudan kasılmaya sebep olur. Bu etki uzun vadede damar sertliğini arttırabilir ve kronik olarak yüksek tansiyona katkıda bulunabilir. Benzer şekilde aşırı kafein alımı da damarlarda bir miktar daralmaya neden olabilir.
• Hormonal ve Biyokimyasal Etkenler: Serotonin, endotelin-1 (ET-1), anjiyotensin II (ANG II), histamin ve prostaglandin gibi maddeler de damar tonusunu belirlemede etkilidir. Özellikle endotelin-1, en güçlü bilinen vazokonstriktörlerden biridir. Anjiyotensin II de böbreklerinizin kan basıncını düzenlemesinde anahtar rol oynar.
• Psikolojik veya Mental Stres: Bazı araştırmalar, yoğun zihinsel faaliyet veya duygusal stres altında, özellikle karın organlarına (visseral organlar) giden damarlarda daralma olabileceğini göstermiştir. Kişiden kişiye değişiklik göstermekle beraber, stres yönetimi zayıf olan bireylerde bu etki daha belirgin olabilir.
• Tıbbi Durumlar ve Hastalıklar: Raynaud fenomeni gibi hastalıklarda, soğuğa veya strese maruz kalmak parmaklarda aşırı damar daralmasına yol açar ve bu durum ağrı, beyazlama hatta morarmayla kendini gösterir. Subaraknoid kanama gibi beyinle ilgili bazı durumlar da beyin damarlarında geçici veya kalıcı daralmalara neden olabilir.
• İlaçlar: Birçok ilaç, hedef dokulardaki vazokonstriksiyonu artırarak tedavi edici etki oluşturur. Örneğin burun spreylerinde sıkça kullanılan pseudoephedrine, burun içi damarları daraltarak tıkanıklığı hafifletir.

Vazokonstriksiyon Kan Akışını Nasıl Düzenler?

Kan akışı, damarlardaki çap değişimleriyle yakından ilişkilidir. Damar daraldığında, içinden geçen kanın akış hızı ve basıncı değişir. Bunu fizik derslerinden bildiğimiz Poiseuille yasasıyla açıklayabiliriz: Direnç, damar yarıçapının dördüncü kuvvetiyle ters orantılıdır. Daha pratik bir ifade ile söyleyecek olursak, küçük bir daralma bile damar direncini oldukça yükseltebilir.

• Direnç ve Kan Basıncı İlişkisi: Damarlar daraldığında, kalbin aynı miktarda kanı pompalayabilmesi için daha yüksek bir basınç üretmesi gerekir. Bu da doğal olarak sistemik kan basıncını artırır. Vücut bu yolla kan basıncını sabit bir aralıkta tutar. Örneğin ani bir kalkış yaptığınızda hafif baş dönmesi hissetmemeniz için (postür değişikliğinde) damarlarınız hızla daralarak beyne yeterli kan gitmesini sağlar.
• Kan Dağılımı (Redistribüsyon): Vücut, ihtiyaçlara göre farklı bölgelere giden kan akışını ayarlayabilir. Örneğin yoğun egzersiz sırasında iskelet kaslarına giden damarlar genişlerken, sindirim sistemi damarları daha dar bir konuma geçebilir. Bu sayede kaslar enerjilerini korumak için gereken oksijen ve besin maddelerine bolca ulaşırken, sindirim faaliyetleri arka plana alınır.
• Organ Perfüzyonu: Otoregülasyon adı verilen bir mekanizmayla beyin, böbrek gibi organlar, kendi damarlarını ideal basınç ve akış koşullarına göre ayarlar. Damarların daralması, belirli bölgelerdeki kan akışını azaltıp diğer bölgelere yönlendirme fırsatı sunar. Bu özellikle hayati organların korunması açısından önemlidir. Örneğin ciddi kan kaybı durumunda, bacak kaslarının damarları daralarak kan beyin ve kalp gibi organlara yönlendirilir.
• Sempatik Sinir Sistemi ve Lokal Faktörler: Özellikle damar duvarında bulunan düz kaslar hem sinirsel hem de yerel kimyasal uyaranlara son derece duyarlıdır. Strese maruz kaldığınızda oluşan global sempatik aktivasyon, çoklu bölgelerde eşzamanlı vazokonstriksiyon yaparken; lokal olarak hasar görmüş veya iltihaplı bir dokuda salınan maddeler o bölgeye özgü vazokonstriktör veya vazodilatör etki gösterebilir.

Vazokonstriksiyon Vücut Sıcaklığının Korunmasında Ne Rol Oynar?

Vücut, ısı dengesini sağlamak için büyük bir çaba harcar. Özellikle kış aylarında ellerimizin ve ayaklarımızın hızla soğuması, bunun en bariz örneklerindendir. Soğuk havayla temas ettiğimizde, vücudumuz öncelikle deri altındaki damarları daraltır. Bu daralmanın amacı, kanın ısı kaybını azaltmak ve sıcaklığını koruyarak hayati organlarda dolaşımını önceliklendirmektir.

• Ciltteki Isı Kaybının Azaltılması: Cildin yüzeysel damarları daralınca, oraya giden kan miktarı düşer. Bunun sonucu olarak cilt sıcaklığı azalır ve dışarı verilen ısı da minimuma indirilir. Özellikle düşük sıcaklıklara maruz kalındığında kulak, burun, el ve ayak gibi bölgelerin soğuk olması bu sebeple normal sayılır.
• Merkezi Isı Korunması: Vücudun çekirdek sıcaklığını sabit tutmak, beyin ve kalp gibi organların optimum ısıda çalışması için kritiktir. Periferik (uç) bölgelerdeki damarların daralması, ısının merkezde hapsedilmesini kolaylaştırır. Bu durum hipotermiye karşı bir savunma hattı gibidir.
• Termoregülasyon Mekanizmaları: Beyindeki hipotalamus, “vücut termostatı” gibi çalışır. Deri ısı reseptörlerinden gelen bilgilere göre gerekli emirleri verir. Isı çok düştüğünde, titreme refleksi devreye girer, metabolizma artar ve damarlar daralır. Bu sayede hem daha fazla ısı üretilir hem de var olan ısı, çevreye daha az kaybedilir.

Soğuk bir havada koşuya çıktığınızı düşünün. Başlangıçta elleriniz üşür ama koşunun ortasında vücut ısınız yükselince kan damarlarınız tekrar genişler, parmaklarınız ısınmaya başlar. Koşuyu bitirdiğinizde, vücut soğumaya başladıkça yine benzer bir daralma yaşanır. Bu dalgalanmaların hepsi, tamamen bilinç dışı otonom sinir sisteminin kontrolü altında gerçekleşir.

Vazokonstriksiyon Belirli Tıbbi Durumlar İçin Faydalı Olabilir Mi?

Vazokonstriksiyon, kulağa her ne kadar “damar daralması” gibi olumsuz bir durum olarak gelse de bazı tıbbi durumlarda hastanın yararınadır. Bu olumlu etkileri birkaç örnekle açıklayalım:

• Kanamanın Kontrolü: Yaralanma veya cerrahi müdahale sırasında, kan kaybının azaltılması için vücut otomatik olarak damarlarda daralmaya gider. Bu vücudun doğal savunma mekanizmasıdır. Ameliyatlarda da kanama bölgesini küçültmek için lokal vazokonstriktör ilaçlar (örneğin epinefrin içeren solüsyonlar) kullanılabilir.
• Şok Tedavisi: Hipotansiyon (düşük tansiyon) veya anafilaktik şok gibi acil durumlarda, damarları daraltıcı (vazopressör) ilaçlar uygulanır. Böylece sistemik vasküler direnç artar, tansiyon yükselir ve hayati organlara yeterli kan akışı sağlanır.
• Migren Ataklarının Giderilmesi: Migren ağrılarında bazı damarların genişlemesi söz konusudur. Kafein ya da özel migren ilaçları (örneğin triptanlar) bu genişleyen damarları tekrar daraltarak ağrıyı dindirmeye yardımcı olur.
• Lokal Anestezik Uygulamalar: Diş tedavisi veya küçük cerrahi işlemlerde, lokal anestezik solüsyonların içine bazen epinefrin eklenir. Bu maddeler, uygulama bölgesindeki damarları daraltarak, ilacın yayılımını ve vücuttan uzaklaştırılmasını geciktirir. Böylece anestezinin etkinliği ve süresi uzar.
• Sıcaklık Düzenleme ve Raynaud Benzeri Durumlar: Raynaud fenomeni gibi aşırı vazokonstriktif durumlarda, bilinçli ve kontrollü bir ısı yönetimi hatta bazen kısa süreli “tedavi amaçlı” vazokonstriksiyon, dolaşım düzenlemesi için kullanılabilir. Özellikle hafif vakalarda veya geçici durumlarda kontrollü soğuk/ısı maruziyetiyle ya da ilaçlarla damar düzeni optimize edilebilir.

Aşırı Vazokonstriksiyonun Potansiyel Riskleri ve Yan Etkileri Nelerdir?

Her şeyin fazlası gibi, aşırı veya kontrolsüz vazokonstriksiyon da çeşitli sorunlara yol açabilir. Bu riskler birkaç başlıkta toplanabilir:

• Yüksek Tansiyon (Hipertansiyon): Damarlar sürekli dar kalırsa, kalbin vücudun ihtiyaç duyduğu kanı pompalamak için daha büyük bir basınç üretmesi gerekir. Zamanla kronik yüksek tansiyon gelişebilir. Bu durum kalp damar sistemi üzerinde ek yük oluşturur ve kalp krizi, felç gibi ciddi komplikasyonların riskini artırır.
• Doku ve Organ Iskemisi: Aşırı daralmış damarlar, dokulara yeterince oksijen ve besin götüremeyebilir. Eğer bu durum uzun sürerse hücre hasarı, hatta hücre ölümü gerçekleşebilir. Örneğin Raynaud fenomeninde parmak uçlarında beyazlaşma ve soğuma meydana gelir; ileri aşamalarda ciddi ağrı, hatta doku kaybı riski oluşabilir.
• Kalp Üzerindeki Olumsuz Etkiler: Damar direncinin sürekli yüksek seyretmesi, kalbin pompalama işini zorlaştırır. Bu da kalp kasında zamanla yapısal değişikliklere (kalp duvarının kalınlaşması) ve kalp yetmezliği riskine neden olabilir.
• Serebral Vazokonstriksiyon ve Baş Ağrıları: Reversible Serebral Vazokonstriksiyon Sendromu (RCVS) gibi durumlarda beyin damarlarındaki aşırı daralma ani ve şiddetli baş ağrılarına, hatta inme riskine yol açabilir. Bu tür vakalar her ne kadar nispeten nadir olsa da doğru tanı ve tedavi gecikirse tehlikeli sonuçlar doğurabilir.
• Isı Düzenleme Sorunları: Sürekli veya aşırı vazokonstriksiyon, vücudun ısıyı dışarı atmasını engelleyebilir. Sıcak ortamlarda terleme ve cilt kan akışı gibi mekanizmalarla vücut ısımızı düşürürüz. Ancak damarlar yeterince genişleyemiyorsa, sıcak çarpması gibi ciddi problemler gelişebilir.
• İlaç Yan Etkileri: Vazokonstriktör etkiye sahip ilaçların kontrolsüz kullanımı (örneğin burun spreylerinin aşırı ve uzun süreli kullanımı) bazen “rebound” etkisine neden olur. Bu durumda ilaçsız kalındığında damarlar aşırı genişler ve kişi daha şiddetli semptomlar yaşayabilir.

İlaçlar Vazokonstriksiyonu Belirli Sağlık Sorunlarını Tedavi Etmek İçin Nasıl Kullanır?

Tıbbın birçok alanında vazokonstriktif etkilere sahip ilaçlar kullanılır. Bu ilaçlar, belli bir bölgedeki damarlarda daralma oluşturarak kan akışını düzenleyebilir, dokudaki ödemi azaltabilir veya sistemik kan basıncını artırabilir.

• Dekonjestanlar (Burun Spreyleri, Tabletler): Üst solunum yolu enfeksiyonlarında burnunuz tıkanır, çünkü burun mukozasındaki damarlar genişler ve şişer. Dekonjestan ilaçlar (pseudoephedrine, fenilefrin gibi) bu damarları daraltarak şişliği ve tıkanıklığı azaltır. Sonuçta nefes almamız kolaylaşır. Ancak aşırı kullanımda burun mukozası hasarı veya “rebound rinit” gibi durumlar söz konusu olabilir.
• Hipotansiyon ve Şok Tedavisi: Acil serviste, anafilaktik şok veya septik şok geçiren hastaya damar içi (IV) norepinefrin, dopamin veya epinefrin gibi vazopressörler verilerek kan basıncı hızla yükseltilir. Bunlar sistemik damar yatağında daralmaya yol açarak dokulara kan akışının sürmesini sağlar. Tansiyon çok düşük kaldığında beyin ve kalp gibi organlar risk altına gireceğinden, bu ilaçlar hayat kurtarıcı nitelik taşır.
• Cerrahide Kanama Kontrolü: Lokal anestezi solüsyonlarına eklenen epinefrin, o bölgede damarları daraltarak anestezinin etki süresini uzatır ve kanamayı da en aza indirir. Örneğin diş hekimliğinde veya cilt kesisi yapılan operasyonlarda sıkça bu yöntem tercih edilir.
• Göz Damlaları: Bazı göz hastalıklarında (örneğin glokom) damardaki basınç değişiklikleri önemlidir. Seçilmiş durumlarda vazokonstriktör etki gösteren damlalar kullanılarak göz içi basıncı düzenlenebilir.
• Dopamin ve Diğer Kardiyovasküler İlaçlar: Dopamin, düşük dozlarda böbrek damarlarını genişletirken orta-yüksek dozlarda vazokonstriktif etkisiyle tansiyonu yükseltir. Yoğun bakım koşullarında doktorlar, hastanın durumuna göre bu ilaçların dozunu hassas şekilde ayarlayarak optimal kan basıncı ve organ perfüzyonunu sağlamaya çalışır.
• Hormon Sistemi Düzenleyiciler: Anjiyotensin dönüştürücü enzim (ACE) inhibitörlerinin veya anjiyotensin II reseptör blokerlerinin (ARB) karşıt etkisi, vazodilatasyona sebep olur ve tansiyonu düşürür. Fakat vazopressin (ADH) gibi hormonlar da gerektiğinde damarları daraltıcı etkiye sahiptir. Bu denge, ilaçların seçimi ve doz ayarlamasıyla yönetilir.

Vazokonstriksiyon ile Damar Direnci Arasındaki İlişki Nedir?

Vazokonstriksiyonun temel çıktılarından biri, damar direncindeki yükselmedir. Damar ne kadar daralırsa, kanın akmak için karşılaştığı sürtünme ve basınç o kadar artar. Bunu anlamak için şu benzetmeyi düşünebilirsiniz: Kalın bir hortumla su akıtırken, hortumu dar bir uçla sıkıştırdığınızda, suyun akışı hızlanır ama hortum içindeki basınç da hissedilir şekilde yükselir.

• Sistemik Vasküler Direnç (SVR): Büyük damarlar, özellikle arterler, kanın pompalanmasını sağlayan ana yollardır. Bu arterlerin daralması, kalbin önünde daha fazla direnç oluşturur. Kalp yeterince güçlü bir pompa olduğu için bu direnci yenebilir ama bu tansiyonun yükselmesiyle sonuçlanır.
• Kronik Vazokonstriksiyonun Etkisi: Eğer uzun süreli bir vazokonstriksiyon söz konusuysa (örneğin stresli yaşam, tuz tüketiminin fazla olması, genetik yatkınlık), damar yapısı zamanla kalınlaşır ve esnekliğini kaybeder. Böylece yüksek tansiyon kronik hale gelebilir.
• Myojenik Mekanizma ve Hücresel Değişiklikler: Damar duvarındaki düz kas hücreleri, basınç yükseldiğinde iç çeperdeki gerilmeye tepki olarak kasılabilir. Bu refleks (myojenik yanıt), küçük atardamar seviyesinde kan akışını sabitlemeye yarar. Ancak aşırı veya sık tekrarlandığında, damar yapısında yapısal değişikliklere yol açabilir.
• Venöz Dönüş ve Kalp Debisi: Arteriyel vazokonstriksiyon, kalpten çıkan kanın önünde direnç oluştururken; venöz sistemdeki daralma, kalbe geri dönen kanın miktarını etkiler. Her iki uçtaki darlık, kalbin verimliliğini doğrudan belirler. Örneğin venler daralırsa, kalbe dönen kan azalabilir ve kalp debisi düşebilir.

Vazokonstriksiyon Soğuğa Bağlı Tepkilere Nasıl Katkı Sağlar?

Soğuğa maruz kaldığımızda vücutta yaşanan ilk tepkilerden biri, cilt damarlarının daralmasıdır. Bu süreç birkaç mekanizmayla açıklanabilir:

• Sempatik Aktivasyon: Soğuk hava cilt reseptörlerini uyardığında, beyin sempatik sinir sistemi aracılığıyla periferik damarlara “daral” emrini yollar. Özellikle eller, ayaklar, kulaklar gibi uç bölgelerin kan akışı azalır. Bu sayede ısı kaybı minimumda tutulur.
• Rho Kinaz ve Diğer Enzimler: Araştırmalar, soğuk etkisiyle damar duvarındaki bazı enzimlerin (Rho kinaz gibi) aktifleştiğini ve düz kas kasılmasını arttırdığını göstermiştir. Bu biyokimyasal yolak, vücut ısısını korumak adına damarları daraltan önemli bir mekanizmadır.
• TRP Kanalları: Derimizdeki soğuk algılayıcı kanallar (özellikle TRPA1) soğuğa duyarlıdır. Soğukla karşılaştıklarında, hücre içi kalsiyum girişini arttırarak kasılma yanıtını tetikleyebilirler. Bu da hızlı ve lokal bir vazokonstriksiyon oluşturur.
• Termal Gradiente Uyum: Vücut, ısısını korumak için katman katman bir “ısı engeli” oluşturmak ister. Dışarıdaki hava çok soğuksa, cilt damarları daralarak o bölgede kan akışını kısıtlar ve bu “termo-yalıtım katmanı” güçlenir. Elbette uzun süreli ve çok şiddetli soğuklarda donma riski ortaya çıkabileceğinden, bu mekanizma sınırsız değildir.
• Örnek Davranışlar: Üşüdüğünüzde ellerinizi cebe sokma, nefesinizle ısıtmaya çalışma gibi refleksler, aslında bu fizyolojik daralmayı destekler. Eller ve ayaklar, bu süreçte en çok ısı kaybına uğrayabilecek bölgelerdir; dolayısıyla onları korumak için vücut otomatik olarak o bölgelere kan akışını sınırlar.

Sıkça sorulan sorular

Prof. Dr. Özgür KILIÇKESMEZ

Prof. Dr. Özgür Kılıçkesmez, minimal invaziv damar içi tedavilere odaklanan, Türkiye’nin önde gelen girişimsel radyoloji ve nöroradyoloji uzmanlarından biridir. Anevrizma ve inme tedavileri, embolizasyon işlemleri, tiroid ve paratiroid hastalıklarının ameliyatsız tedavileri, girişimsel onkoloji ve periferik damar girişimleri başlıca uzmanlık alanları arasındadır. Halen İstanbul Memorial Göztepe Hastanesi Girişimsel Radyoloji ve Nöroradyoloji Bölümü Sorumlusu olarak görev yapmaktadır.

1997 yılında İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Tıp Fakültesi’nden mezun olan Prof. Dr. Kılıçkesmez, 2012–2013 yıllarında Londra Guy’s & St Thomas’ ve King’s College Hospital’da “Clinical Fellow” olarak girişimsel radyoloji ve onkoloji alanında ileri eğitim almıştır. 2020 yılında profesör unvanını almış, aynı yıl SBÜ Çam ve Sakura Şehir Hastanesi Girişimsel Radyoloji Kurucu Hekimi olmuştur. Ayrıca EBIR (European Board of Interventional Radiology) sertifikasına sahiptir.

Prof. Dr. Kılıçkesmez’in 94 uluslararası, 40 ulusal makalesi ve 2500’ün üzerinde atıfı bulunmaktadır. American Journal of Roentgenology (AJR) ve Diagnostic & Interventional Radiology gibi prestijli dergilerde hakemlik yapmaktadır. Klinik ve akademik deneyimiyle inme tedavisi, beyin anevrizması, embolizasyon, tümör ablasyonu ve tiroid/paratiroid hastalıklarının minimal invaziv tedavileri konularında ulusal ve uluslararası alanda referans gösterilen bir isimdir.